by the way...

Thursday, March 27, 2008

"oo nga pala hindi nga pala tayo" - MIGRAINE




OO NGA PALA, HINDI NGA PALA TAYO

hanggang dito na lang ako






i dont like her voice... the former vocalist is much better... but the essence of the song is enough for me to post a review about it here. the melody's catching at least, and its lyrics are simple yet... SAPUL! or maybe i just love pseudo relationship songs and this for one hit me.. hehe...

MIGRAINE


Oo nga pala, hindi nga pala tayo

Hanggang dito lang ako, nangangarap na mapa-sayo
Hindi sinasadya
Na hanapin pa ang lugar ko
Asan nga ba ako? Andiyan pa ba sa iyo?

Nahihilo, nalilito
Asan ba ko sayo? Aasa ba ko sayo?

Nasusuka ako, kinakain na ang loob
Masakit na mga tuhod, kailangan bang lumuhod?
Gusto ko lang naman, yung totoo
yung tipong ang sagot, ay di rin isang tanong

Nahihilo, nalilito
Asan ba ko sayo? Asan ba ko sayo?
Nahihilo, nalilito
Asan ba ko sayo? Aasa ba ko sayo?

Dahil, di na makatulog (makatulog)
Dahil di na makakain (makakain)
Dahil di na makatawa (makatawa)
Dahil, di na

Oo nga pala, hindi nga pala tayo
Hanggang dito na lang ako

Nahihilo, nalilito
Asan ba ko sayo? Asan ba ko sayo?
Nahihilo, nalilito
Asan ba ko sayo? Aasa ba ko sayo?
Nahihilo.. 2x
Nalilito..

Sunday, March 23, 2008

KAILAN BA?

Kailan ba masasabing ang ginagawa mo ay tama at ang ginagawa mo ay mali? Kapag nakaramdam ka ba ng pagsisisi o ng panghihinayang? Minsan naisip ko, sana di ko na lang to sinubukan, na sana di ko na lang pinansin ang magandang ihip ng hangin. Oo, hinayaan ko ang sarili kong liparin ng isang hanging ni minsan ay di saken sinabing iiwan din pala nya ko sa ere!

Ilang beses ko ba kailangan hilingin sa Diyos na bigyan pa KAME ng isa pang pagkakataon? Ilang gabi pa ba ang kailangan lumipas bago dumating ang araw na magkikita kame muli? Naghihintay… naghihintay… naghihintay… sa wala?! Para akong tanga: tinitignan ang mga letrato nya, binabasa ng paulit-ulit ang mga mensahe nya, pinapakinggan ang mga kantang nagpapaalala sa kanya, pati mga lugar na konektado sa kanya, binibigyan ko naren ng importansya! Sapat na ba yon? Kuntento na ba kong paulit-ulit na gawin yon? Syempre hinde… pero may karapatan PA BA kong humakbang papunta sa mundo nya? Ang gulo, sa totoo lang ang labo, sino ba nagsabe saken na maramdaman ko to? Sya ba o ako? Utak ko ba o ang puso? Kinakausap ko na sarili ko, mukhang malala na to! Anong magagawa ko… eh kahet naman ata kayo di nyo kaya sagutin mga problema nyo eh… aasa pa ba ko?

Ang tanging gusto ko lang naman eh makita ko sya ule… syempre aaminin ko, gusto ko sana handa ako… mahirap nang magpakita na mukha akong natalo ng ilang beses. Ilang beses nga ba ako natalo? Hmm… ah ewan! Kailangan ko syang makita uli, labo eh, kasi di ko makuha yung eksaktong dahilan kung bakit, basta ang alam ko… gusto ko magpapansin! Naman, uso sa mga babae yan, ilang beses dadaan sa harap ng kung sinong nakaraan nya, para lang ipakitang “hoy, maganda tong iniwan mo no!” Ang tanong, may pakialam pa kaya sila? O sadyang bulag na sila na kahet magsayaw ka pa ng hubad sa harapan nila eh dededmahin ka parin? Minsan ang gulo ng mga lalake, kadalasan madaya, pero ang mga babae, palaging tanga yan… alam na ngang loko loko, bumibigay paren… oo isa akong certified tanga! Di ko alam kung nalabas ko ng maigi yung nararamdaman ko, sanay kasi ako magdrama nang pa-inggles eh… it’s hard, no matter what I do… ah leche, ganon paren… malungkot paren, english o tagalog, matamlay paren!

Di ko na kailangan malaman kung kailan masasabing tama ba o mali ang ginagawa ko, usapang puso to eh… kahet mali pa yan… onting pakipot lang, bibigay din tayo (o anong iniisip nyo jan? tsk2)… basta ang alam ko eh nagsisisi at nanghihinayang ako! Bukas, sa susunod na linggo, o buwan o taon, ni minsan di ko na malalaman kung tama ba o mali ang ginawa ko… wala naren naman sya dba? Kaya di naren siguro importanteng malaman pa yon!

eh kailan naman ba masasabing tama o mali ang taong pinili nyo?

palagay ko kasi yung akin mali eh…

bakit mali?

ewan…

basta kailangan nya maging mali


Tuesday, March 18, 2008

PRESENTING R'MEO LUVS DEWLHIETT

after CCP, eto naman!
im so happy to be included in this production though... actually di talaga aq part ng original cast, i was just requested to guest & replace nica's role 'Mrs.Montesco', ang palengkerang nanay ni Romeo...and no regrets na tinanggap q ung role =D

R'MEO LUVS DEWLHIETT

THE TAGALOG / JOLOGS VERSION OF ROMEO LOVES JULIET! FUNNY FROM START TO END (walang kokontra) haha =P

i played mrs.montesco (mother of romeo), mercutio (cousin of romeo) and sakristan...whew!!!

hai...its over... pwede na magpahinga... hehe...


WARMING UP


DRESS TECH REHEARSAL, NANGINGIALAM BACKSTAGE =P

DRESSING ROOM

SKETCH OF MRS. MONTESCO

CAST PICTURE FOR THE PROD. BOOK
NOW WITH OUR TECHNICAL STAFF


Saturday, March 1, 2008

ADMIT IT... YOU MISS HIM =(


I can’t believe I’m missin’ him, I can’t believe I’ll be affected. I tried so hard to shake him off my thoughts, to convince myself that nothing changed. I wake up not minding whether he’ll text me or not, I go to school not worrying about him at all. Yeah, I faked everything up, and still faking it somehow. “It’s wrong, he’s wrong… he’s not worth of my attention…!” Argh!!! Why can’t I sway it into my ears directly to my mind… and eventually into my heart?! WHAT’S WITH YOU? ALL I KNOW IS THAT YOU SHOWED EXTRA AFFECTION… HOW VULNERABLE CAN I BE?!

I miss you soooooo much, I miss you smiling, joking, caring, singing, flirting, everything! I cried for you again… this is the 3rd time… and this is the most painful one. Why? Coz he’ll be gone soon, he’ll be stepping out of college, he’ll be different, he’ll progress, and he won’t remember anything about me anymore. I know some dislike him, I am aware of that. But I supposed he changed. I still can’t further understand his way of thinking; I am still confused with his words, with his actions, with his looks, but one thing’s for sure… I know I had a room in that vague heart. For couple of years of being “friends”, I can say that I did become a part of his life. Maybe it’s something that only we can understand, maybe it’s not worth the talk, and maybe it’s not worth the tears. Nevertheless, I want him to know that HE MADE A MARK TOO, I don’t love you… but I miss you, AND IF YOU’D ALLOW ME TO LOVE YOU DESPITE THE DOUBTS… THEN I WILL!

There are so many actions left undone, and given the chance, I wouldn’t waste any time. I’m sorry if as if I didn’t change… but shit… I did! Open your eyes, I am not who I am before! If it’s that hard for you to accept my bad habits, then I will omit everything that infuriates you. I am sorry for the lack of trust, for questioning you, for doubting you.

It’s hard to keep our story private; it’s hard to shut my mouth regarding our ending. I’m hurt coz honestly I am yearning for your messages, your call, your voice, your touch… YOUR PRESENCE! Are you mad? How are you since the last time we hugged? Do you miss me? DO YOU NEED ME AT ALL??

J U S T O N E M E S S A G E… PLEASE… ONE MESSAGE FROM YOU… AND I’LL DO WHAT IS LEFT
U N D O N E.